omroep flevoland

Voor de Iraanse karatekampioen Mahdi Dolikhani zijn het stressvolle tijden. Vanuit z'n woonplaats Urk volgt hij het nieuws over zijn land van herkomst op de voet. Hij hoopt ooit terug te kunnen, maar is dankbaar dat hij op Urk veilig kan wonen met z'n vrouw en kind.

In 2014 kwam Mahdi voor een karatetoernooi naar Nederland. Dat was het begin van een compleet ander leven. Door een ruzie tussen zijn trainer en de Iraanse sportfederatie, kon Mahdi niet terug naar Iran. De trainer had zich in een televisie-interview negatief uitgelaten over het Iraanse regime. De Iraanse sportfederatie dreigde met zware straffen. "Ik was heel bang wat er zou gaan gebeuren en heb contact gezocht met mijn familie. Die zei dat ik niet terug moest komen naar Iran."

De beslissing om in Nederland te blijven viel Mahdi zwaar. "Ik heb drie maanden een trauma gehad, had veel vragen." Mahdi woonde ruim anderhalf jaar in verschillende asielzoekerscentra, als laatste in dat van Luttelgeest. Hij sprak zichzelf moed in. "Ik zei tegen mezelf: 'je moet hier blijven, maak er wat van!'"

Urk is z'n thuis geworden
Mahdi leerde de Nederlandse taal en verdiepte zich in de Nederlandse cultuur. Uiteindelijk belandde hij op Urk. "Ik kende niemand in Nederland. En toen kwam er iemand van Urk naar me toe die zei: "kom maar bij ons." Madhi kreeg onderdak en zo kon hij z'n leven opbouwen. In 2018 kreeg hij een verblijfsvergunning. Inmiddels heeft hij een vrouw, een dochter van bijna vier jaar en een eigen huis. Of Urk z'n thuis is geworden? "Ja, ik kan zeggen van wel. Jezus heeft tegen me gezegd: Blijf maar op Urk."

Toch zou Mahdi heel graag terug willen naar Iran, zodra er een ander regime is. "Ik had een prachtig leven in Iran, met vrienden en familie. Daar wil ik graag naar terug." Contact met z'n geliefden in Iran is op dit moment onmogelijk. "Het internet is geblokkeerd. Het regime is bang dat er verhalen of beelden naar buiten komen." Mahdi maakt zich grote zorgen om z'n familie en vrienden. "Je vraagt je af wat er gaat gebeuren. Israël en Amerika hebben vier plekken gebombardeerd waar mijn familie woont. Ik leef met zenuwen en stress."