omroep flevoland

Jongeren die door jeugdzorg in Almere zijn opgevangen, voelen zich in de steek gelaten en niet gehoord. Nadat er lange tijd vaak over jongeren gesproken werd, vertellen ze nu zelf hoe ze jeugdzorg ervaren.

Shareely (22) en Shaquille (21) zijn als kind uit huis geplaatst. Dat gebeurde omdat het voor hen niet veilig was om thuis te blijven wonen. Via jeugdzorg in Almere kregen ze onderdak, maar dat ging niet echt lekker. Als jongeren achttien jaar worden, komen ze soms op straat terecht. Ook voor het tweetal is het nog steeds moeilijk een dak boven het hoofd te vinden.

"Zoals u ziet worden hier op het Floriadeterrein dure huizen gebouwd", vertelt Shaquille. Hij wil graag hier zijn verhaal doen, om het contrast te laten zien. "Wij wonen op straat en dit hier kunnen we niet betalen." Shaquille wijst naar de kleurige luxe woontoren Flores achter hem. "Zorginstanties horen ons te helpen, maar wij doen alles zelf. Wij voeden onszelf op."

Woontoren Flores in Almere

Monia Abdurachman ondersteunt jongeren zoals Shaquille en Shareely. Ze is zelf ooit van huis weggelopen, raakte verslaafd aan drugs en krabbelde langzaam op uit een diep dal. Ze is kritisch op de jeugdzorg. "Als een indicatie is verlopen en jongeren moeten de plek waar ze wonen verlaten, dan is er vaak geen passende vervolgplek. Ze komen op straat, of moeten weer terug naar hun ouders." Jongeren komen zo van de regen in de drup.

'Niet geluisterd'
Shaquille heeft, gezien zijn leeftijd, geen recht meer op jeugdzorg. Maar omdat hij een programma volgt, heeft hij verlenging gekregen. Hij maakt nog dagelijks mee dat er geen hulpverleners zijn. "Begeleiders die er niet zijn, of dat je een schaduwmentor krijgt die na twee maanden alweer weggaat omdat die niet genoeg geld krijgt."

Het grootste probleem is dat er niet wordt geluisterd naar de jongeren zelf. Op initiatief van Abduracham nodigde de gemeenteraad van Almere onlangs de jongeren uit de jeugdzorg uit voor een zogenoemde inspiratiesessie. Volgens haar komt het nog te vaak voor dat er niet naar jongeren wordt geluisterd. "Als er jeugdzorg wordt ingeschakeld, komt er altijd iemand van een organisatie en wat die persoon zegt, wordt voor waar aangenomen. Maar jongeren worden niet gehoord."

"Ik denk dat je naast de jeugd moet staan en niet voor ze moet gaan staan. Dat is een eerste stap," zegt Shareely. Ze moet binnenkort op zoek naar een andere woning. "Het gaat uiteindelijk lukken. Ik mag niet opgeven. Daarvoor is mijn leven veel te mooi."