omroep flevoland

Ouders zitten met hun handen in het haar omdat ze niet de zorg krijgen die hun kind nodig heeft. Dat blijkt uit gesprekken met ouders die zich de afgelopen tijd hebben gemeld bij Omroep Flevoland. Dat gebeurde na de berichtgeving rondom jeugdzorg in Lelystad en over Jeugd Lelystad (JEL). Jeugdhulpverleners geven aan niet meer in de stad te willen werken.

Soms heeft het weigeren van deze zorg grote gevolgen voor ouders en kinderen. Veel ouders die Omroep Flevoland heeft gesproken, willen anoniem blijven. Drie daarvan doen nu hun verhaal.

Er is veel aan de hand in de jeugdzorg in Lelystad. Er zijn rechtszaken tegen gemeente Lelystad en JEL aangespannen en er is een verschil van inzicht van gemeente Lelystad met andere Flevolandse gemeenten over onderlinge samenwerking.

In 2023 werd er al een onderzoek gedaan naar waarom de samenwerking tussen JEL en jeugdhulpaanbieders niet goed liep, maar dat onderzoek verdween in een la. Omroep Flevoland heeft dat onderzoek alsnog ontvangen en gepubliceerd.

"Wij bepalen niet wat het beste is"
Verantwoordelijk wethouder Messelink-Dijkstra ontkende eerder tegenover Omroep Flevoland dat kinderen niet de zorg krijgen die ze nodig hebben en daarmee de jeugdwet zou overtreden.

Hoewel jeugdzorg enorm complex is en om verschillende redenen niet (goed) kan werken zit er een rode lijn in alle verhalen van ouders die zich meldden bij Omroep Flevoland:
1. Volgens ouders weigert JEL zorg aan ouders en kinderen terwijl professionals zeggen dat het nodig is
2. Volgens ouders zet JEL zorg soms zomaar stop
3. Volgens ouders stelt JEL zich zowel naar ouders als hulpverleners intimiderend op

Het verhaal van Sylvia
Eén van de mensen die zich bij ons meldde is Sylvia van den Brink. Haar kleindochter van tien jaar oud heeft ADHD, autisme en last van angst en stemmingsproblemen. De problemen bij haar kleindochter begonnen bij haar al toen ze drie jaar oud was.

Op een gegeven moment blijkt uit onderzoek dat de hersenen van het meisje anders werken, waardoor deze problemen ontstaan. Als ze acht jaar is en de problemen escaleren, wordt het gezin door de huisarts verwezen naar jeugdhulporganisatie Jeugd en Gezin. Die vragen uiteindelijk een beschikking aan bij JEL, waarmee de jeugdhulp betaald kan worden.

Professionals geven aan dat er thuisbegeleiding nodig is en begeleiding voor het kind op school. Om te leren omgaan met haar problemen wordt er hulp van een kinderpsychiater ingezet, die haar ook medicatie voorschrijft.

JEL doet zelf onderzoek, dat een jaar lang duurt en bedenkt dan een ander plan. Sylvia vertelt hierover in de video; zij doet het woord omdat haar schoondochter een herseninfarct heeft gehad.

Orthopedagoog Nathasja Jansen van Jeugd en Gezin bevestigt het verhaal van Sylvia. Ze zat zelf bij het gesprek tegenover zes mensen van JEL. "Ik heb mij ontzettend verbaasd, was ook boos. Dit was extreem en intimiderend."

Ze ervaart dit vaker in contact tussen ouders en JEL. Ze bevestigt tegelijkertijd dat de kleindochter van Sylvia nu medicatie krijgt van een psychiater terwijl die niet wordt vergoed door JEL.

Het verhaal van Cheyenne
Ook Cheyenne heeft negatieve ervaringen met Jeugd Lelystad. Als haar zoon tien jaar oud is, loopt het niet goed op school. Hij heeft last van een trauma en hechtingsproblematiek waardoor hij moeite heeft met het omgaan van emoties. Hij krijgt op school woedeaanvallen en loopt dan telkens weg van school. School besluit hem daarom te schorsen.

Het duurt lang voordat er hulp komt vanuit JEL. Haar zoon kan daardoor niet naar school. Daarom moet Cheyenne stoppen met haar opleiding. Haar zoon krijgt uiteindelijk een beschikking voor therapie en hij kan bij een zorgboerderij terecht.

Net als het beter lijkt te gaan en er een plan wordt gemaakt om weer naar school te kunnen, krijgt Cheyenne te horen van JEL dat het dossier is gesloten. Het is niet duidelijk waarom. Ook de beschikking, waarmee de zorg betaald wordt, wordt stopgezet. Als ze de zorg willen behouden, moeten ze de aanmelding helemaal opnieuw doen en komt haar zoon opnieuw op een wachtlijst.

"Ik weet van zorgverleners dat ze soms erg gefrustreerd raken als ze kinderen niet de hulp kunnen bieden die ze nodig hebben. Dan wordt het dus heel frustrerend om in Lelystad te werken. Er zijn mensen die in de jeugdzorg werken die daarom hebben gezegd: Ik wil niet meer in Lelystad werken."

Hetzelfde signaal kwam naar voren in het niet-gepubliceerde rapport van het onderzoek naar de samenwerking tussen JEL en jeugdhulpverleners in 2023. Daarin staat dat jeugdhulpmedewerkers die in Lelystad werken zelf het risico lopen op het ontwikkelen van psychische klachten door hoe het in de jeugdzorg gaat.

Het verhaal van moeder A
Een andere moeder wil haar verhaal anoniem doen. Haar zoon heeft last van een persoonlijkheidsstoornis en kan daarom erg agressief worden. Ook is er sprake van zelfbeschadiging. Hij wordt aangemeld bij JEL, maar het duurt maanden voordat er hulp wordt ingezet.

Uiteindelijk wordt er onderzoek gedaan door JEL en zij geven bij moeder aan dat ze vooral dingen anders moet doen in haar opvoeding. Er komt daarom een begeleider die hen moet helpen beter te communiceren met elkaar.

De problemen escaleren en haar zoon kan niet meer thuis wonen. Uiteindelijk komt er een plek bij begeleid wonen, maar omdat hij inmiddels achttien is geworden stopt de hulp vanuit JEL. Zo belandt hij op straat.

Ook merkt ze dat er bij andere gemeentes veel kortere lijntjes zijn en er veel makkelijker samenwerking te vinden is dan in Lelystad. "Sommige jongeren wonen als ze zeventien jaar zijn in een gesloten setting, maar zodra ze achttien jaar zijn lopen ze buiten op straat. Ook daar stagneert het. De samenwerking tussen de afdelingen van de gemeente zijn dan ver te zoeken. Dan ben je aan jezelf overgeleverd."

Tijdens een werkbezoek aan JEL kreeg ze te horen dat de gedragswetenschapper is wegbezuinigd. Ze vindt dit zorgwekkend. "Je moet echt kwaliteit in huis hebben, psychiater, psycholoog, orthopedagoog, om te bepalen wat er aan de hand is, en van daaruit je hulp inzetten. Want met doekjes voor het bloeden maak je dingen alleen maar erger."